Als e46 eigenaar blijft de m3 voor mij altijd iets speciaals. Echter zijn ze de laatste jaren nogal flink in prijs gestegen waardoor het steeds lastiger werd om een goed exemplaar te vinden. Destijds reed ik al twee jaar met een e46 330i sedan, best leuk zo'n M54B30 maar het mocht van mij nog wel iets harder gaan. Maar wat was dan de manier... een supercharger, turbo of toch iets met een S54 doen. De eerste twee keuzes zijn misschien wat budgetvriendelijker maar het hoogtoerige, de gasrespons en het geluid van de S54 bleven toch kriebelen. Daarnaast is het oliesysteem dusdanig aangepakt t.o.v. de m54 dat deze motoren veel beter bestand zijn tegen circuitgebruik. De warmteontwikkeling van een turbo of compressor stond mij ook een beetje tegen. Ook inbouwen hiervan en zaken zoals airco behouden waren best lastig. Dus je raadt het al... er moest en zou een S54 in de 330i komen.
Waarom swappen i.p.v. niet gewoon meteen een m3 kopen?
De 330 sedan is in alle opzichte een solide basis. Deze staat netjes in de lak, nauwelijks roestvorming, geen gescheurde vloer en had al wat modificaties voor circuitgebruik zoals F3x m-sport remmen rondom, KW V3 schroefset, CSF-radiateur, stabilisatorstangen etc. Met een andere auto zou ik weer helemaal opnieuw kunnen beginnen. Daarnaast vind ik het sleeper effect ook wat leuk, tuurlijk is de auto verlaagd, heeft grotere remmen en staat wat agressief uitgelijnd maar de meesten hebben geen idee. Vandaar de naam m332i, wel een sneller motor maar niet de bredere kasten en vier pijpjes.
Oja, en net als de meeste mensen hier vind ik ook erg leuk om zelf te knutselen.
Dus in februari dit jaar was het zover. Ik had een e46 m3 gekocht, een handgeschakelde cabrio uit 2003. Het was wel wennen om even rechtsgestuurd te rijden in Nederland maar we zijn niet in de berm of in de vangrail beland dus missie geslaagd. De kleur is een soort smurfblauw, het lijkt op Laguna Seca Blue van de m3 maar het volgens mij net iets lichter. Je raadt het al... Schadeauto die ooit verschrikkelijk slecht is overgespoten. Ook begint er op meerdere plekken flink roest te vormen en was de vloer gescheurd. Echter maakte dat voor mij weinig uit want technisch is de auto top. Geen lekkages en storingen, ook voelt de bak goed aan en trekt de motor serieus hard. Zeker met het open dak was dat echt genieten.
Tussen februari en juni is er weinig gebeurd. Ik heb de auto bij een kennis gestald omdat er op mijn werk nog even geen plek was om eraan te beginnen. Het spaarvarkentje moest tenslotte ook weer gevuld worden... In die periode heb ik vooral verder uitgezocht wat ik allemaal extra nodig zou hebben en welke spullen ik het beste kunnen vernieuwen. Dit werden er nogal wat, waardoor er vanaf eind mei steeds meer spulletjes binnen kwamen. Na het bestellen van de meeste onderdelen hebben we de auto weer terug naar de zaak gehaald, de terugrit was best leuk. Wat stoplichtsprintjes met m'n broer in zijn V70R, dit ging opvlallend gelijk op... Maar eind juni kon het dan echt beginnen maar hierover later meer!
Samen met de Volvo
In de stalling
Hierna gewoon heel hard de brug laten zakken en alles zat erin
