DF kinderadvies

[Wimo]

Kostbaar is relatief.

[Elise]

Ik heb helemaal geen zin om op mijn kleinkinderen te passen: Het zijn verwende monstertjes

„Tussen mijn schoondochter en mij boterde het vanaf het allereerste moment niet. Misschien omdat het een heel ander type is dan mijn eigen dochter, die als single stewardess de hele wereld over reist en ontzettend slim is.

Maar mijn schoondochter, laat ik haar Loes noemen, komt uit een traditioneel gezin. Ze werkt twee dagen in een verzorgingshuis en blijft de rest van de week thuis. Mijn zoon en zij hebben twee zoontjes van 5 en 2 jaar.

Als ze werkt, past haar moeder op de kinderen, maar het wordt haar een beetje te zwaar. Ikzelf werk nog fulltime, maar ga in augustus met pensioen. Nu heeft mijn zoon gevraagd of ik dan ook een dag per week wil oppassen.

Ik heb daar totaal geen zin in. Niet omdat ik er geen tijd voor wil vrijmaken, maar omdat ik het slecht opgevoede kinderen vind. Loes gelooft in ’gentle parenting’. Dat betekent eigenlijk dat ze geen grenzen stelt, bijna nooit ’nee’ zegt en dat de jongens bijna altijd hun zin krijgen.

We zijn in de voorjaarsvakantie een midweek met de familie naar Limburg geweest en toen kreeg ik er een flink staaltje van mee. Als de oudste niet naar bed wilde, ging Loes uitleggen waarom slaap zo belangrijk is.

Dat kind is 5! Uiteindelijk werd het elke avond een drama en ging Loes naast hem liggen tot hij eindelijk sliep. De jongste wierp zich krijsend op de vloer van de supermarkt, omdat hij geen chocoladevlokken mocht en toen kocht ze die uiteindelijk tóch.

Mijn zoon bemoeide zich er nauwelijks mee, die draagt Loes op handen en doet alles wat ze wil. Maar mijn man en ik ergerden ons rot aan haar manier van opvoeden.

Ze hoefden niet te eten wat de pot schaft, de oudste mocht zelfs in een restaurant op de iPad en de jongste is een kleine dwingeland. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan als ze eenmaal in de puberteit zitten.

Ik heb me de hele week ingehouden, maar wel besloten dat ik geen grote rol in dat gezin wil spelen. Mijn man vindt dat ik dat juist wél moet doen. Hij zegt dat de kinderen regels en structuur nodig hebben en dat ik die kan geven.

Mijn schoondochter kan tenslotte niet van mij verwachten dat ik mijn kleinzoons net zo soft ga opvoeden als zij dat doet. Mijn zoon vraagt wat ik dan met al mijn vrije tijd ga doen. Mijn man is namelijk twee jaar jonger dus die moet nog wat langer doorwerken.

Op zich dus een goeie vraag. Ik heb niet veel hobby’s en ik wil ook niet zonder mijn man een verre reis gaan maken of zoiets. Dus tijd-technisch gezien kan ik makkelijk elke week een oppasdag inplannen.

Ik heb het tot nu toe een beetje vaag gehouden, maar Loes wil weten waar ze aan toe is. Ik twijfel wat ik moet doen. Zeg ik dat ik toe ben aan rust en me daarom niet wil vastleggen?

Zet ik me over mijn ergernis heen en ga ik wel die vaste oppasdag aan? Of zeg ik eerlijk dat ik er geen zin in heb omdat ik haar kinderen verwende monstertjes vind? Ik ben er nog steeds niet uit…”

[Arthur]

Idd, kwestie van opvoeden.

[romo]

Dat is dan de komende generatie die de wereld gaat redden

[Martijn_bmw]

Idd, kwestie van opvoeden.

+1 belachelijke voorbeelden in dat artikel die hier thuis in ieder geval echt niet voorkomen. Naar bed is naar bed en geen vlokken is geen vlokken

[Philipoo]

Ik heb helemaal geen zin om op mijn kleinkinderen te passen: Het zijn verwende monstertjes

Ik heb daar totaal geen zin in. Niet omdat ik er geen tijd voor wil vrijmaken, maar omdat ik het slecht opgevoede kinderen vind. Loes gelooft in ’gentle parenting’. Dat betekent eigenlijk dat ze geen grenzen stelt, bijna nooit ’nee’ zegt en dat de jongens bijna altijd hun zin krijgen.

Dat is niet wat gentle parenting inhoudt. Wat deze vrouw schetst zijn kinderen die niet opgevoed zijn. Bij gentle parenting stel je juist duidelijke kaders, waar binnen een kind een keuze heeft, echter de kaders zijn wel duidelijk. Dit is gewoon een doos die geen controle heeft en dat onder een hippe term schaart.

[Elise]

^^
Wat is gentle parenting?

Lijkt me dat het in je latere leven verdomd lastig wordt als je dan wel ineens NEE te horen krijgt.
En het is al zo druk bij de GGZ

[Richardt.]

^^
Wat is gentle parenting?

Lijkt me dat het in je latere leven verdomd lastig wordt als je dan wel ineens NEE te horen krijgt.
En het is al zo druk bij de GGZ

Want (nu) in de grote mensen wereld motiveert het wel als je altijd NEE te horen krijgt natuurlijk.

Als zowel taak A als B moet gebeuren, dan is er toch niets mis mee om een kind de keuze te geven welke het eerst wil doen?
In de grote mensen wereld moeten taak A en B soms ook gebeuren, dan laat je je collega/werknemer ook gewoon lekker de keuze welke ze eerst doen. Als het maar voor de deadline klaar is. Zal mij dan echt een zorg zijn in welke volgorde, net zo dat het mij niet uitmaakt of mijn zoontje eerst zijn tandenpoets of eerst zijn pyjama aantrekt. Mooi toch als hij met zoiets kleins een gevoel van gelijkwaardigheid heeft en "zijn zin krijgt".

Sommige dingen zijn zo simpel en logisch. Bijv. dat voorbeeld van naar huis gaan. In je hoofd heb je al besloten dat je over 5 minuten naar huis wilt, voor je kind (die middenin in het spelen zit) komt het als donderslag bij heldere hemel als je dan na 5 minuten zijn jas aan trekt. Je had 5 minuten eerder ook even je gedachte hardop uit kunnen spreken...
Net als wanneer je een collega last minute vraagt iets te doen, roept toch altijd wat weerstand op als het met stoom en kokend water moet. Had je wellicht ook iets eerdere kunnen bedenken en mededelen....

Afgezien daarvan krijg ik ook jeuk van sommige voorbeelden in het artikel, maar je kind met wat regelmaat de keuze laten werkt soms verbazend goed en in de grote mensen wereld net zo goed...
Al blijft NEE roepen en iemand flink op zijn flikker geven ook gewoon nodig zo af en toe

[Philipoo]

Willekeurig artikel erbij pakken wat nu in jouw kader goed past, kan ik ook;

https://www.despelendemens.com/blog/gen ... s-je-denkt

Gentle parenting stelt duidelijke, consequente grenzen met empathie, respect en begrip, zonder fysieke straffen of schreeuwen. Het richt zich op emotionele begeleiding in plaats van autoritaire controle. Grensoverschrijdend gedrag wordt gestopt door emoties te valideren, maar de grens zelf blijft stevig staan.

[Philipoo]

^^
Wat is gentle parenting?

Lijkt me dat het in je latere leven verdomd lastig wordt als je dan wel ineens NEE te horen krijgt.
En het is al zo druk bij de GGZ

Want (nu) in de grote mensen wereld motiveert het wel als je altijd NEE te horen krijgt natuurlijk.

Als zowel taak A als B moet gebeuren, dan is er toch niets mis mee om een kind de keuze te geven welke het eerst wil doen?
In de grote mensen wereld moeten taak A en B soms ook gebeuren, dan laat je je collega/werknemer ook gewoon lekker de keuze welke ze eerst doen. Als het maar voor de deadline klaar is. Zal mij dan echt een zorg zijn in welke volgorde, net zo dat het mij niet uitmaakt of mijn zoontje eerst zijn tandenpoets of eerst zijn pyjama aantrekt. Mooi toch als hij met zoiets kleins een gevoel van gelijkwaardigheid heeft en "zijn zin krijgt".

Sommige dingen zijn zo simpel en logisch. Bijv. dat voorbeeld van naar huis gaan. In je hoofd heb je al besloten dat je over 5 minuten naar huis wilt, voor je kind (die middenin in het spelen zit) komt het als donderslag bij heldere hemel als je dan na 5 minuten zijn jas aan trekt. Je had 5 minuten eerder ook even je gedachte hardop uit kunnen spreken...
Net als wanneer je een collega last minute vraagt iets te doen, roept toch altijd wat weerstand op als het met stoom en kokend water moet. Had je wellicht ook iets eerdere kunnen bedenken en mededelen....

Afgezien daarvan krijg ik ook jeuk van sommige voorbeelden in het artikel, maar je kind met wat regelmaat de keuze laten werkt soms verbazend goed en in de grote mensen wereld net zo goed...
Al blijft NEE roepen en iemand flink op zijn flikker geven ook gewoon nodig zo af en toe

Dit dus!

[JP]

Gentle parenting… het klinkt zo mooi. Alsof je een peuter opvoedt in een yogastudio, met lavendelgeur, zachte harp-muziek en een ouder die fluistert: “Ik hoor dat je een grote emotie hebt omdat je je broccoli niet wilt.” Ondertussen staat dat kind de muur te bewerken met een lepel alsof hij een middeleeuws beleg leidt.
Begrijp me niet verkeerd: het idee erachter – kinderen serieus nemen, emoties erkennen, niet meteen schreeuwen – is op zich prima. Maar soms lijkt gentle parenting minder op opvoeden en meer op een soort diplomatieke onderhandeling met een dictator van 3 jaar oud.
“Wil je alsjeblieft je schoenen aandoen?”
“Nee.”
“Oké, ik respecteer je grens.”
Ergens is er een generatie ouders ontstaan die zo bang is om hun kind een trauma te bezorgen dat ze vergeten dat “nee” ook gewoon een complete zin is. Het leven gaat later ook niet zeggen: “Ik zie dat je je overweldigd voelt door de belastingaangifte, neem gerust nog drie dagen om je emoties te reguleren.”
Soms voelt gentle parenting alsof we proberen een lezing te geven aan iemand die net een pot appelmoes over de bank heeft gegooid. Je zit daar rustig uit te leggen over gevoelens, keuzes en consequenties, terwijl je kind ondertussen besluit dat de hond zijn volgende slachtoffer is.
En ja, empathie is goed. Rustig blijven is goed. Maar ergens tussen “autoritaire drillsergeant” en “ik ga met mijn peuter onderhandelen over bedtijd alsof het een VN-resolutie is” ligt waarschijnlijk een prima middenweg.
Want uiteindelijk heeft een kind soms geen emotionele reflectiesessie nodig.
Soms heeft het gewoon iemand nodig die zegt:
“Stop. Broccoli eten. Nu.”

[Elise]

De GGZ gaat het nóg drukker krijgen in de toekomst.

[Andre]

Als ouder heb je al kinderen opgevoed en dan op ouwe leeftijd de 2e ronde zeker!

Mooi zelf maar even opvoeden en anders ze niet nemen!

[Martijn M]

Andre kun jij geen kinderdagverblijf beginnen? Je lijkt me een pedagogisch wondermens.

[Bram]

[romo]

Onderstaande betreft natuurlijk niet ieder kind, maar wel wordt die groep steeds groter;


Jongeren in de bijstand hebben vaker zware problemen waardoor ze niet werken


https://www.nu.nl/economie/6388658/jong ... erken.html

Onderstaand commentaar spreekt voor zich;

Ka_6231a767
10 mrt 2026 om 07:37
Als sociale huisvester krijg ik dagelijks te maken met jongeren die begeleiding hebben om zelfstandig te gaan leren wonen, bijstand of wajong hebben en heel veel kunnen (klussen aan brommertjes in de tuin, keiharde muziek tot diep in de nacht, blowen en dealen, huis half verbouwen etc.) maar wérken? Nee, dat kunnen ze psychisch écht niet aan. Wat ze niet aankunnen is dat iemand tegen ze zegt wat ze moeten doen en dat ze dan hebben te luisteren. dat is wat een werkgever doet en wat ze thuis nooit hebben meegekregen blijkbaar. Daar hebben ze geleerd dat ze niks hoeven, lang leve de lol en zodra ze dan "volwassen" worden voor de wet komen ze erachter dat ze totaal niet zijn voorbereid op het echte leven. Bravo voor de ouders, en dan mogen de professionele hulpverleners het zien op te lossen. Iemand die z'n hele jeugd nooit "nee" of "je moet" heeft gehoord, die gaat dat echt niet alsnog accepteren. Vergeefse moeite.
Respect: 378
Reacties: 20

[Arthur]

Inkomend het woord boomer in 1-2-3…

[TLRS]

Vergeefse moeite is een uitspraak van iemand die opgeeft. Bijvoorbeeld omdat ie gelooft niet in staat te zijn iets aan het probleem te doen. Onderliggende boodschap zou kunnen zijn; kijk mij, ik veroordeel hen. Accepteer mij in jullie groep.

De vraag is of de media zich aanpast aan de behoefte aan sociale acceptatie. Behoefte aan een zeker emotioneel comfort. Terwijl er een groot gevoel van onrust en verdeeldheid heerst.

Waar is de vraag naar inzicht, achtergrond, kennis, succesvolle praktijkvoorbeelden. Waar is het probleemoplossend vermogen wat we op andere gebieden (techniek, economie) nog altijd tamelijk succesvol weten toe te passen. Of is dat het probleem, dat de concentratie middelen in die sectoren een stuk hoger ligt. Ten koste van andere sectoren.

Steekt de boeg van het schip omhoog omdat het achterschip water maakt.

[romo]

Ik zal het wel even samenvatten voor deze jongeren;

Hoop=Uitgestelde teleurstelling

[JP]

(...)
Onderstaand commentaar spreekt voor zich;

Ka_6231a767
10 mrt 2026 om 07:37
Als sociale huisvester krijg ik dagelijks te maken met jongeren die begeleiding hebben om zelfstandig te gaan leren wonen, bijstand of wajong hebben en heel veel kunnen (klussen aan brommertjes in de tuin, keiharde muziek tot diep in de nacht, blowen en dealen, huis half verbouwen etc.) maar wérken? Nee, dat kunnen ze psychisch écht niet aan. Wat ze niet aankunnen is dat iemand tegen ze zegt wat ze moeten doen en dat ze dan hebben te luisteren. dat is wat een werkgever doet en wat ze thuis nooit hebben meegekregen blijkbaar. Daar hebben ze geleerd dat ze niks hoeven, lang leve de lol en zodra ze dan "volwassen" worden voor de wet komen ze erachter dat ze totaal niet zijn voorbereid op het echte leven. Bravo voor de ouders, en dan mogen de professionele hulpverleners het zien op te lossen. Iemand die z'n hele jeugd nooit "nee" of "je moet" heeft gehoord, die gaat dat echt niet alsnog accepteren. Vergeefse moeite.
Respect: 378
Reacties: 20

Als leidinggevende mag je tegenwoordig ook niet meer zeggen 'je moet'. Jij had graag dat je werknemer iets doet. Bij kinderen hetzelfde
"we moeten niks" zeggen ze dan "ja dood gaan......en belasting betalen......"

[Elise]

Jongeren in de bijstand hebben vaker zware problemen waardoor ze niet werken

Wellicht zijn die jongeren het slachtoffer van "gentle parenting", waarbij de grenzen en kaders niet helemaal in lijn waren met de eisen&wensen die de maatschappij stelt/heeft.

[Sabberjoch]

Als leidinggevende mag je tegenwoordig ook niet meer zeggen 'je moet'. Jij had graag dat je werknemer iets doet. Bij kinderen hetzelfde
"we moeten niks" zeggen ze dan "ja dood gaan......en belasting betalen......"

gek, dat zeg ik regelmatig en heeft niemand moeite mee.
Wellicht ligt het aan de persoon (of de manier waarop) die het zegt.

[TLRS]

Wellicht zijn die jongeren het slachtoffer van "gentle parenting", waarbij de grenzen en kaders niet helemaal in lijn waren met de eisen&wensen die de maatschappij stelt/heeft.

Of de maatschappij heeft onrealistische eisen&wensen en is niet in staat deze aan te passen aan het aanbod

[Wimo]

De eisen zijn tot je 45e thuis wonen en uiteraard je leven lang werken in de zorg om rijke boomers te wassen. Geniet van de toekomst jeugdigen!

Als mijn carrière nu zou beginnen ging ik lekker 4 dagen in de week bij de gemeente ontspannen.. zoek het allemaal maar uit

[Elise]

Wellicht zijn die jongeren het slachtoffer van "gentle parenting", waarbij de grenzen en kaders niet helemaal in lijn waren met de eisen&wensen die de maatschappij stelt/heeft.

Of de maatschappij heeft onrealistische eisen&wensen en is niet in staat deze aan te passen aan het aanbod

Of is het gewoon je eigen incapabele vermogen, v.w.b. opvoeden, afschuiven op de maatschappij?