Ik heb wel een auto-tik en kan heel erg genieten van een bochtige weg in een auto die je of veel vertrouwen geeft of uitdaagt. Het hoeft niet altijd hard te gaan. Ik heb dit een tijdje in de klassiekers gezocht maar op een paar favorieten na ben ik dit wat aan het afbouwen (heeft heel veel tijd en aandacht nodig).
Wat blijft er in ieder geval aan klassiekers:
-AlfaSud (1e serie) - geen TI, gewoon een L die net zo goed stuurt.
-Panhard 24 (vandaar de gebruikersnaam)
-Alfa Romeo 164 - een 4-cilinder want die zijn veel meer in balans
En daarnaast heb ik ooit een Corvette C4 gekocht met Z52 pakket. Dit is natuurlijk al wat ouder maar het was wel een eerste stap in het rijden van een sportwagen. De C4 was de eerste Corvette die echt afscheid nam van Muscle-cars en werd meer een benchmark tegen Porsche. Qua torsiestijfheid met het dak eraf trouwens niet, wat serieuzer sturen kan pas als je het dak weer vastzet (het zit met 4 dikke bouten gemonteerd - affabriek kreeg je een ratel erbij). Nu is die Corvette ontzettend leuk en het kan ook allemaal best hard en precies. Maar met zoveel koppel en als automaat (en alleen ABS) blijf je wel altijd met wat reserves rijden. Ik heb er een keer een slipcursus mee gedaan en het is echt een lastige auto om op te vangen wanneer het glijden eenmaal begint. Omdat dit wel de jongensdroom auto was (alleen al dat digitale dashboard) blijft deze wel altijd.
En toen maakte ik een proefrit in een Alpine A110. Een sportauto die ook op de wat slechtere wegen hier in de omgeving volledig vertrouwen en feedback geeft. En net als de Corvette ook op rustig tempo veel precisie geeft (met allebei vlieg ik graag over een rotonde). Enkel de soundtrack van de Alpine is echt minder dan die van de Corvette. Dus natuurlijk moest die A110 er komen. Ik gebruik deze als een soort 2e dagelijkse auto en buiten echte winterse condities ook het hele jaar door in gebruik. Trips van een week naar Kroatië, Zwitserland en de Ardennen zijn ook al eens gemaakt. Meestal is de regel dat hoe leuker qua bochten een weg is (en rustiger) hoe slechter het wegdek is, maar de Alpine die geeft daar helemaal niets om en blijft stabiel. Ik ben er ook een keer het circuit van Spa op geweest met een training waarbij je in colonne de lijnen van het circuit leert kennen. Voor een circuitdag vindt ik het in ieder geval best een dure auto en dus zocht ik iets meer voorspelbaar. Op zo'n circuit komt de A110 heel goed uit de verf (standaard remmen en redelijk versleten standaard banden hielden 2 uur lang zonder problemen vol) al snap ik daar wel dat de iets stijvere vering van een A110S net iets trefzekerder is en wat minder lichte overstuur zal hebben.
En toen kwam de twijfel naar iets anders, en of dat dan erbij zou moeten zijn of in plaats van. Ik keek naar een Maserati 3200GT wat een wat ruimere en krachtigere sportwagen is. Toch kwam dit wat te dicht bij de Corvette qua "fragiel/oud" en zeker met de automaat. Het voordeel van een redelijke achterbank is er natuurlijk wel - maar ik bedacht me dat de Alfa 164 dat ook heeft. Maar vooral wat ik ervoor wilde betalen (samen met de reservering voor reparaties) paste niet echt bij wat er te koop was (en ik ben nog kieskeurig ook qua kleuren). Ik heb een Lotus Evora S geprobeerd wat heel gaaf was, veel sterker maar ook zwaarder voelend dan een Alpine, maar ook een auto die je maar heel soms hard genoeg kan rijden om er echt plezier mee te hebben. En een week na de proefrit had ik niet het gevoel dat ik een klik ermee had. Los daarvan; een Evora is behoorlijk duur en de oudere versies (die ik het mooiste vind) hebben toch al wel wat gebruikssporen en slijtage. De fantastische handbak van de Evora heeft me wel op het spoor gezet dat ik een echt fijn schakelende handbak wil. Niets ten nadele van de beide Alfa's maar die schakelen allebei "Goed", maar niet "Fantastisch".
Een ritje in een cabrio heeft me samen met die wens voor een fantastische handbak uiteindelijk op het goede spoor gezet. Open rijden is geweldig maar in de Corvette maak je die keuze alleen als je zeker weet dat het heel erg goed weer blijft. En dan moet je ook wat meer kiezen voor touren. Iets uit de BMW Z-reeks spreekt me niet zo heel erg aan. Met Porsche heb ik meer dat het imago belangrijker is dan de auto. Een Mazda MX-5 klopt eigenlijk helemaal maar persoonlijk vindt ik die niet zo mooi. En zo kwam ik op de FIAT 124 Spider - een MX-5 maar dan met een Italiaanse body en motor. Geen Abarth, want die komt wat te dicht tegen de Alpine aan en die wil ik toch echt ook erbij houden.
Nog geen foto's beschikbaar...
