
Hier een kort verslag van de Amsterdam-Dakar trip door Marokko:
Op maandagochtend 29 november zijn we om 9.20 even snel bij Giel Beelen in de uitzending geweest. Alle auto's stonden op het mediapark opgesteld en onder luid getoeter zijn we vertrokken.
8 teams en 17 man sterk.

We zijn in Colonne naar Hazeldonk gereden waar we de laatste bak koffie in Nederland hebben gedronken voordat de auto's richting het zuiden werden gericht.
Alle auto's (op 1 na) waren uitgerust met een 27mc, wat het ouwehoeren onderweg wat vergemakkelijkte en al snel na vertrek werd besloten om de Eiffeltoren nog even aan te doen als we toch langs Parijs reden. Een hele slimme keuze als je binnen twee en een halve dag in Algeciras móet staan....

De rest van de trip richting de boot was relatief saai, op een lekke band bij een ander team en dichtvriezende voorruiten na.

De eerste nacht bij Poitiers geslapen, daarna doorgereden om net boven (besneeuwd) Madrid een slaapplaats te vinden. De volgende dag wat foto's gemaakt in Madrid voordat we naar de boot toe reden.
Na nog een nacht te hebben doorgebracht in de buurt van de boot was het eindelijk tijd om het water op te gaan en naar Afrika te varen!

Eenmaal aangekomen in Marokko zijn we richting Fés gereden om daar de eerste nacht door te brengen. Na het eerste stuk snelweg zijn we de binnenwegen op gegaan waar we erachter kwamen dat ons nog flink wat te wachten stond....
Na de eerste nacht in Fés was het de bedoeling het Atlas gebergte over te steken via een bergpas die als ''extreme'' in het roadbook stond.

Het was een flinke rit naar boven waarbij de Mercedes zijn koelvloeistof in het rond spoot en wij onze uitlaat scheurden (wát een geluid

)Als gevolg daarvan hebben we een uur vertraging opgelopen om er even later achter te komen waarom er zo weinig (lees: geen) tegenliggers waren....

De bergpas was dicht, geen van onze auto's kwam boven dus we zijn onverrichter zake terug moeten keren. Na een dag rijden die uiteindelijk 19 uur duurde zijn we in ons kampement aangekomen. Na een paar potten pils heerlijk geslapen!
Na het ontbijt hebben we de bus Marokko-style versierd en zijn verder richting het zuiden (zandduinen!!!) van Marokko gereden.

Eenmaal in de buurt van het zand groef de Mercedes zich in (heerlijk om te merken dat wij niet het lompste team waren) waardoor we een deel in de schemer / nacht hebben moeten rijden. Ik ben daar nog steeds blij mee, enorm gave ervaring!
Na weer een lange rit aangekomen bij de zandduinen waar we een rustdag hadden.
Alle teams hebben de rustdag gebruikt om wat te klussen, wij hebben onze remmen schoongemaakt en bekabeling van onze verstralers vervangen. De Mini-mannen hebben de high-low set op de hoogste stand gezet en de Benz-boys kwamen erachter dat de koppakking een beetje (veel) lek was.
In de middag hebben we van de vrije tijd gebruik gemaakt om quads te huren en de zandduinen in te trekken.
De daaropvolgende dagen zijn we nog verder naar het zuiden (Icht) gereden om daar het laagste punt van de trip te vinden en richting de westkust te rijden. Dit was mijn favoriete landschap, heerlijk ruig, grof en leeg. Omdat plaatjes meer zeggen dan al die lappen tekst:
De nacht van dag 10 is er een kampement in de woestijn opgezet en kwam eindelijk ons aggregaat van pas. We hebben een oldschool illegale houseparty in de woestijn gehouden, geen hond die je een strobreed in de weg legt.
In de laatste week zijn we langzaam maar zeker terug gereden van Icht naar de boot in Ceuta. Onderweg hebben we Agadir, Marrakech en Fés aangedaan. Naar mijn menig is dat té westers na alle steden en mensen die we in de binnenlanden hadden gezien. In die grotere steden is de sfeer anders, minder vriendelijk.
Onderweg ging de Mercedes voor de verandering weer een stuk, midden op de toegangsweg naar een dorpje besloot de fuseekogelhouder in de draagarm het voor gezien te houden en het wiel in een ongezonde houding in de wielkast te zetten.
Ondanks dat we ''zijn'' dorp stonden te blokkeren kwam de burgemeester ons van harte welkom heten in zijn dorp en kwam een local ons (geheel belangeloos!!) helpen met de reparatie van de auto.

Nog wat trips op het dak van de bus gemaakt:

Pennen uitdelen:

Uiteraard waren we ook niet vies van een geintje, naast de standaard onderweg-eiergevechten hebben we de Mercedes in Agadir nog maar ff op blokken gezet:

Nog wat algemene sfeerimpressies:
Ik heb een kleine 3500 foto's, het was lastig hier een selectie uit te maken. Ik hoop niet dat het een te langdradig verhaal is geworden....
Helaas heeft de bus het niet gehaald tot thuis....
Na de oversteek terug naar Europa heeft de startmotor het begeven in Granada. Dankzij de Spaanse mentaliteit kregen ze het niet voor elkaar om binnen 36 uur een nieuwe startmotor vanuit Sevilla te laten komen (200 km verderop....), dat had ik op de fiets nog sneller gedaan.
We hebben in overleg met de Anwb besloten de bus daar achter te laten en de rit af te maken in een huurauto. De bus staat nu nog steeds in Spanje en we zijn de Markt in Endhoven opgereden in een auto die niet van ons was.....
http://seriousrequest.3fm.nl/page/10_nieuws/5348491
Tot slot mijn mening over Marokko:
-Erg mooi land, vriendelijke mensen en absoluut prachtig autorijden
-Alles waarvoor wij bij aanvang zijn gewaarschuwd is absoluut níet waar gebleken. Geen corrupte agenten, geen overvallen, geen agressie, etc.
Zou ik het nog een keer doen? Ja! Alleen dan wel met een auto met meer vermogen en werkende 4WD. Het was zonde dat we met de bus de besneeuwde pas niet over konden of de zandduinen in. Ook het oversteken van de Pyreneeën met 40 km/u is niet echt aan te raden, evenals bergpassen in Marokko oversteken in een wolk roet uit de (lekke) uitlaat met een slakkengang. Aan de andere kant, in de afdaling kon (of durfde) niemand ons tempo te volgen.
Hier nog twee filmpjes van een ander team (de jongens met de Benz):
Als allerlaatste natuurlijk duizendmaal dank aan al onze sponsoren, volgers, vrienden, etc!
Het was leuk te lezen in ons gastenboek dat iedereen ons op de voet volgde.