Klein verslagje van m’n Eifel tripje
Met Pinksteren 4 dagen naar de Eifel geweest. Eerste keer wat serieuzer sturen met de SV1000. Helaas op de heenweg er al achter gekomen dat dit keer de voorste bocht niet luchtdicht is. Balen, maar met een noodoplossing werd het probleem geminimaliseerd. Wel zo fijn om in het strenge Duitsland niet met harde knallen rond te rijden.
We waren met leuke clubje aan motoren:

Ik was benieuwd hoe de SV zich zou houden in de Eifel. Vorige edities had ik de Honda CBR 600 F nog. Een echte allemansvriend die zich heel goed en betrouwbaar door de bochten laat sturen. Voor mij als beginnend bestuurder destijds was dat heel fijn om bochten te leren rijden. Wel miste ik naar mate ik de motor langer had een beetje karakter.

Ik durf wel te stellen dat de SV dat karakter een stuk meer heeft. Of in ieder geval het stukje karakter wat ik zoek. Het grootste verschil is natuurlijk het koppel. De V-twin sleept je moeiteloos door de bochtencombinaties in de Eifel. Zelfs haarspeldbochten worden er leuk van. Het blijft altijd een worsteling hoe je daar nou lekker soepel doorheen gaat. Maar eenmaal op 3 kwart bocht vol wegtrekken met het voorwiel in de lucht is wel verslavend. De SV stuurt verder goed. Je kan hem goed plaatsen in de langzamere of middelsnelle bochten en geeft mij vertrouwen. Zitpositie is comfortabel genoeg om een dag sturen prima vol te houden. Hoewel later op de 3e en 4e dag begon ik m’n knieën wel te voelen. Die zitten dan ook wel in een scherpe hoek.
Bij de wat snellere bochten begon de vering wel door de mand te vallen. Een bekend probleem van de SV, waar progressieve veren een uitkomst bieden. Je merkt dat ie wat gaat deinen. Een maat van mij heeft nog progressieve veren liggen, die gaan er later dit seizoen waarschijnlijk onder.
Iets wat wel wat aandacht behoeft zijn de remmen. Die missen wat bite. Mocht de motor langer blijven, kan de SV wel een setje stalen remleidingen gebruiken. Ik denk dat dat wel voldoende oplost voor mijn straat (en mogelijk een rondje circuit) gebruik.
Een ander puntje wat ik weet maar wel noemenswaardig is, is het verbruik van 1 op 14. Dat is hetzelfde als in NL overigens, maar ik weet nog van voorgaande jaren dat de CBR in de 1 op 20 reed. Bij 150km gaat het lampje ongeveer branden.
We hebben onderling nog wat gewisseld met elkaar. De Husq heb ik even kort op gereden. Enorm vet, Het is een heerlijke fiets voor die (korte) bochten door de Eifel heen. Echt een gooi en smijt fiets. Ik weet niet of het een motor is voor hier in NL (= randstad). Wil er nog wel een keer wat langer op rijden.
Ik heb ook een stukje Triumph Speed Triple 1050 mogen proeven. Ondanks dat er iets niet helemaal goed was met de voorvork vond ik dit heel leuk (makkelijk) sturen. De houding is een stuk comfortabeler vergeleken de SV, dat driecilinder blok is qua vermogensafgifte én geluid echt heul erg tof. Wel vond ik de voorkant heel licht. Leuk voor wheelies, minder leuk als je over een hobbel gaat met 150 km/h. Ik weet niet of dit naked eigen is of dat het aan die voorvork ligt. Deze is zeker op de shortlist belandt als mogelijke opvolger. Ik denk dat een naked in Nederland een betere allrounder is.
Na wat twijfelen ook nog een iets van m’n bucketlist kunnen halen:
Het zag er redelijk rustig uit, dus besloten om een ronde te rijden. Ik kende het circuit al van Forza en een rondje als bijrijder, maar dat is natuurlijk niets vergeleken met zelf rijden! Dat was echt enorm cool. Ben wel een rijdende chicane geweest, heb niet m’n best gedaan om een snelle ronde te rijden. 3x zo veel spiegelen verpest het lijnen rijden wel een beetje, maar vond het risico te groot om er vanuit te gaan dat de rest wel rekening houdt met jou rondje TOURISTENfahrt. Man wat komen ze je snel om je oren vliegen. Mogelijk heb ik ook wel te voorzichtig gereden, maar de beleving was er niet minder om. Enorm cool om bergafwaarts van het gas te gaan, voelen dat de motor in z’n vering duikt en dan vervolgens nog op de remmen te gaan. Zeker voor herhaling vatbaar, en dan misschien toch iets tempo en lijnen gaan rijden.